پوزيدونيوس
پوزيدونيوس1 در حدود 135 در آپامياي سوريه زاده شد و در 84 سالگي، احتمالاً در روم درگذشت. فيلسوف رواقي با تمايلات نوافلاطوني، دايرةالمعارفنويس، جغرافيدان، منجم. در آتن شاگردي پانايتيوس را كرد و در رودس اقامت گزيد. برجستهترين معلم رواقي عصر خويش بود و تأثير عميقي بر افكار رومي به جاي گذاشت. او از اندازهٴ زمين سنجش تازهاي كرد، كه به هر حال از سنجش اراتوستنس فروتر بود. سنجش او از قطر و فاصلهٴ خورشيد از سنجش هيپارخوس (و بطليموس) بسي بهتر بود، ولي هنوز از واقعيت فاصلهٴ زيادي داشت.
هوشمندترين سياح باستان، كه مقدار زيادي اطلاعات جغرافيايي و نژادشناسي گرد آورد. او به مشاهدهٴ آثار زمينلرزهها و آتشفشانها پرداخت و برآمدن يك جزيرهٴ آتشفشاني تازه را در ميان جزاير ليپري ثبت كرد. او نخستين كسي بود كه جزر و مد را ناشي از تأثير توأم ماه و خورشيد دانست و به بالا آمدن و فرو رفتن آبها توجه كرد. او تعريفهاي تازهاي را از خطوط موازي و اشكال هندسي عرضه داشت و دربارهٴ هواشناسي و اقيانوسها نوشت. او در سال 74 نوشتن يك تاريخ جهاني را آغاز كرد كه ادامهٴ تاريخ پوليبيوس بود، و به عصر مابين 144 تا 82 مربوط ميشد. شرح او بر تيمايوس بر افكار فلسفي در سراسر قرون وسطي تأثير گذاشت.
دو رسالهٴ طبي به نام پوزيدونيوس موجود است كه چون نميتوان به پوزيدونيوس طبيب (نك نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم) منسوب داشت، بهتر است آنها را از او بدانيم. يكي از اين رسالهها مربوط است به طاعون و ديگري به مكبي2.
لوكرتيوس
تيتوس لوكرتيوس كاروس3 در حدود 98 يا 95 زاده شد و در حدود 55 درگذشت، او در روم برآمد. فيلسوف و دانشمند رومي، كه سخت تحت تأثير امپدوكلس و اپيكور قرار گرفت. مؤلف اندر طبيعت اشيا4، بزرگترين منظومهٴ فلسفي همهٴ اعصار. اين منظومه حاوي مقدار معتنابهي معارف تحصّلي اين عصر (البته معارف يوناني) و نظريهٴ اتمي، همراه با اندكي انديشههاي پيمبرانه است (ازقبيل پيشدستي مبهمي در بيان نظريهٴ انتخاب طبيعي). مهمترين هدف لوكرتيوس استيفاي حقوق عقل در برابر خرافات بود.